Ainda que agora que o penso, o Vigalondo xa colaborou alguna vezque outra cos chanantes, e os rapaces de Venga Monjas xa tiveron os seus más e os seus menos con este e con aquel. ¿Qué conxunción nin conxunción? Amiguismo puro e duro…
Bah, ó que lle importe, estou desexando ver ese scketch.
E por se esta xa fora unha boa noticia para Vigalondo, xa se sabe que o guión do remake americano da peli o vai a facer o guionista de Children of men, polo que a cousa parece que vai levar un bo presuposto.
Nunca me gustaron os remakes pero polo menos Nacho saca uns cartiños.
Sempre me gustou todo o que fai Nacho Vigalondo, incluso as cousas que non fixo, e mostra de eso e Café Hervido, Café Jodido unha idea para unha serie de pequenas episodios de tres minutos e medio que escribiu e que intentou vender á MTV, á Paramount Comedy e outras cadeas sen éxito.
E como a televisión en este pais non estaba preparada para algo así, agora saen á luz os sete primeiros capítulos que xa tiña escrito. Unha lectura moi recomendable chea de humor negro, escatolóxico e sádico; nada que ver co que se estila no prime time familiar.
Outra vez a voltas con Nacho Vigalondo, se hai un tempo nun festival de cortos amosou as súas cualidades líricas con “Me huele el pito a canela” desta ocasión na Semana de cine de Medina del Campo descubrese como un bailarín (ou debería decir performer) excepcional. Despois dos premios a festa chega ata un local e se encontran con Goyo Ramos, heroe local, e se produce unha escena convertida para mín de agora en diante en paradigma da diversión.
Para aprecialo mellor leede a explicación nas palabras do propio Vigalondo, pero aqui tedes o video. A canción, a coreografía, o parella de noivos,…
Haberá xente que terá en Opá, yo viacé un corrá a súa canción do momento, pero para outros a banda sonora do fin de semana é: 1,2,3 … poner televisión!
Inmerso de cheo na preparación da súa película Los Cronocrimenes unha historia de ciencia-ficción sen efectos especiais producida en gran parte polos mesmísimos irmáns Scott (Ridley e Tony) o que supón presuposto de dous millóns e medio de euros, Nacho Vigalondo ten tempo pra manter o seu blog activo (mais ou menos activo) e deixarnos un novo caramelo, La bolita onde manifesta a súa relación co Quicktime.
Podedes ver mais exercicio de cine na súa páxina web: moi recomendables.
Xa se pode ver a nova curtametraxe de Nacho Vigalondo despois de que o seu anterior corto “7:35 de la Mañana” fose nomeado aos todopoderosos Oscars o ano pasado. A nova chámase Choque e pódese descargar de balde na páxina do festival de curtas Fotogramas en Corto.
A acción desenrolase nunha pista de coches de choque subterránea no centro de Madrid a que chegan unha xove parella de namorados. E ata aquí podo ler …
